Terapia
• Czy pedofilię można wyleczyć • Metody terapii pedofilii • Czym jest psychoterapia • Terapia farmakologiczna • Czym jest terapia seksuologiczna • Tajemnica terapeutyczna •
CZY PEDOFILIĘ MOŻNA WYLECZYĆ
Nie. Trzeba to sobie jasno powiedzieć. Po zakończeniu okresu dojrzewania preferencje seksualne człowieka są ustalone raz na zawsze. Pedofilię można jednak zaleczyć. Przyczyny usunąć się nie da, ale można leczyć objawy, czyli sprawić, by osoba o skłonnościach pedofilnych nie krzywdziła dzieci. Trochę to podobne do alkoholizmu - alkoholikiem jest się do końca życia, ale można być alkoholikiem niepijącym. Podobnie jest w tym przypadku. Pedofilem jest się do końca życia, ale można być pedofilem niemolestującym. Różne badania wskazujš różne wyniki skuteczności terapii, waha się ona między 20 a 30 procent osób, które się jej poddały.
do góry strony
METODY TERAPII PEDOFILII
Naukowcy spierają się, czy skuteczniejsze są metody psychoterapeutyczne, terapii seksuologicznej, czy farmakologiczne. Najczęściej mówi się jednak, że najskuteczniejsze jest połączenie tych trzech dróg.
do góry strony
CZYM JEST PSYCHOTERAPIA
Psychoterapia wyraźnie odróżnia się od farmakologicznych i innych biologicznych metod leczenia. Używa metod, które ogólnie określa się jako "psychologiczne". Należą do nich przede wszystkim dyskurs (rozmowa) i refleksja terapeutyczna z analizą życiowej sytuacji, znaczenia emocji i stosowanych strategii rozwiązywania problemów. W części szkół psychoterapeutycznych przywiązuje się wagę do dotarcia i przeżycia tłumionych emocji i ich odreagowania. Wskazuje się też na znaczenie, zwłaszcza dłuższej, relacji z psychoterapeutą. Wiązać się ona może z korygującymi doświadczeniami własnej podmiotowości i poczucia bezpieczeństwa. W sumie: psychoterapia jest drogą zmiany świadomych i nieuświadamianych sposobów spostrzegania siebie, świata i innych ludzi.
Psychoterapia jest, a przynajmniej może być, drogą przezwyciężania swoich ograniczeń, zahamowań, zmiany postaw i odruchowych sposobów reagowania, które utrzymują się uporczywie mimo ich małej życiowej przydatności albo wręcz destrukcyjnego charakteru. Drogą pokonywania lęku i próbowania dotąd ukrytych, niewykorzystywanych, a jednak realnie istniejących w danej osobie możliwości.
Różne tradycje psychoterapeutyczne odmiennie wypowiadają się o tym, jakie są czynniki leczące w psychoterapii:
• Docieranie do głębszych przyczyn problemów, zrozumienie mechanizmów, a także ich "historycznych" korzeni, pozwala je zrelatywizować, zobaczyć w innej niż dotąd perspektywie. Zostają spostrzeżone jako nabyte, a więc i możliwe do zmiany.
• Poszerzanie, w dialogu, perspektywy, z jakiej spostrzega się swoją osobę i możliwości. Refleksja nad swoimi prawami i prawami innych osób, nad możliwościami różnych wyborów. Przeżycie swojej wolności, podmiotowości i sprawczości. Sprzyja to większej aktywności i podjęciu życiowej odpowiedzialności.
• Odreagowanie zaszłych przeżyć i urazów, dające ulgę i pogłębiające refleksję nad skutkami tych przeżyć. Swoiste "rozbrojenie traum", odebranie im destrukcyjnej energii. Umożliwia to skupienie się na wykorzystywaniu własnego, nieraz dopiero odkrywanego potencjału, przezwyciężenie lęku i trudnej pamięci. Wobec bliskich może skutkować pozytywną zmianą relacji, poczuciem odwagi i osobistej godności jak też zapomnieniem uraz i przebaczeniem.
• Psychoterapia jest zwykle ważnym osobistym spotkaniem z drugą osobą, terapeutą. Już w tym spotkaniu może być doświadczana własna podmiotowość, wolność i osobista wartość. Cenne jest też poczucie towarzyszenia, oparcia o drugą osobę, tak potrzebne okresach trudności i kryzysów. W miarę postępów psychoterapii owo oparcie się staje się zresztą mniejsze. Osoba korzystająca z pomocy coraz bardziej opiera się na własnych umiejętnościach i wierze we własne siły. Psychoterapia buduje poczucie wewnętrznego bezpieczeństwa, wiążącego się z poczuciem własnej podmiotowości, suwerenności i osobistych możliwości. Tego rodzaju poczucie bezpieczeństwa ma charakter podstawowy; może towarzyszyć dalszemu życiu nawet mimo nieuchronnych trudności i niepowodzeń.
tekst opracowany na podstawie materiałów z witryny edukacyjnej Grupy Synapsis Online: http://online.synapsis.pl/ABC-psychoterapii/
do góry strony
TERAPIA FARMAKOLOGICZNA
Terapia farmakologiczna polega na przyjmowaniu przepisanych przez lekarza środków obniżających popęd seksualnych. Na ogół działanie takie mają leki antydepresyjne. Ich skuteczność zależy w dużej mierze od regularności ich przyjmowania. Przerwanie terapii farmakologicznej oznacza również przerwanie działania leków.
do góry strony
CZYM JEST TERAPIA SEKSUOLOGICZNA
Terapia seksuologiczna w przypadków zaburzeń seksualnych polega z jednej strony na metodach psychoterapeutycznych, a z drugiej - na metodach treningowych. W ramach terapii trenowane jest reagowanie na inne niż dotąd bodźce seksualne. Niektórzy seksuologowie proponują szukanie akceptowalnych form, np. wybór dorosłej partnerki o słabo rozwiniętych cechach płciowych bądź odgrywanie przez partnerkę pewnych ról.
do góry strony
TAJEMNICA TERAPEUTYCZNA
Kodeks etyczny zawodu psychologa, opublikowany na stronie Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, w punkcie 21. głosi:
"Psychologa obowiązuje przestrzeganie tajemnicy zawodowej. Ujawnienie wiadomości objętych tajemnicą zawodową może nastąpić jedynie wtedy, gdy poważnie zagrożone jest bezpieczeństwo klienta lub innych osób. Jeśli jest to możliwe, decyzję w tej sprawie należy dokładnie omówić z doświadczonym i bezstronnym kolegą. Materiały poufne powinny być komisyjnie zniszczone, jeżeli zaistnieją warunki grożące ich ujawnieniem."
W przypadku seksuologa dodatkowo obowiązuje tajemnica lekarska, która, w odróżnieniu od tajemnicy psychologów, jest usankcjonowana prawnie.
do góry strony